ضجه ی خانمی که بشدت دلتنگ ناصر بود و همش بهش می گفت: ناصرم برات خیلی زود بود، با گریه و مویه میگفت: خاله جون گفتی نیومدی به دیدنم، حالا اومدم، چرا خوابیدی ؟؟؟؟

نگاه مضطرب همسرش رو دیدم که انگار هنوز باور نکرده که ناصر دیگه نیست..

نینا رو متعجب بر سر مزار پدرش دیدم که فکر می کنه باباش رفته دبی کنسرت بده ....

چشمان پر از غم نوید رو دیدم که انگار کوه غصه روی شونه هاش سنگینی
می کنه .....

چشمان معصوم نامی رو دیدم که چطور بیقراری اطرافیان را نظاره می کرد، ولی انگار اونم قبول کرده که باباش رفته دبی کنسرت بده ...  

چهره ی مظلوم نازنین بر جانم آتش کشید ....

چشمان اشکبار امیر تاجیک رو دیدم که با بهت و ناباوری به نقطه ای خیره شده بود .....

پیرمردی را دیدم که از داغ فرزندش ناصر، غصه دار بود .....

اما . . . . .

باز هم ناصر تنهای تنها بود ................