دلتنگ ناصریا

ناصریا

آرشیو


شنبه 18 خرداد 1387
یاد کوچه ی مدینه ....
السلام علیک یا فاطمه الزهرا یا بنت نبی الله ... السلام علیک یا اهل بیت نبوة .... من نمی گویم چه شد، گویند در چشم علی سیل دشمن بود پیدا، فاطمه پیدا نبود ... هر شب ستاره ریزم و شب را سحر کنم بر آفتاب گریم و بی ماه سر کنم ماه من کجایی مادر ؟؟؟ مادر پاشو، مادر پاشو، مادر پاشو مادر ..... چرا دست به دیوار می گیری مادر ؟؟؟ مادر به خانه برگرد، ببین بابا غریبه، ببین بابا غریبه، ببین بابا غریبه ... یه باغبون دیگه، شبونه یاس رو برداشت، پنهون ز نامحرما .... تو باغ دیگه ای کاشت ... خدایا ... بغضم داره می گیره ... دلم داره می میمیره ... این یاس چقدر غریبه .... بانو فاطمه می فرماید: به قد همچو کمانم ... طی راه می کردم .... رها ز سینه ی خود، تیر آه می کردم ... میان کوچه، میان کوچه چنان شد که روز روشن را به شام سیاه خود اشتباه می کردم ... پرستوی مهاجرم چرا ز خانه می روی اگر ز لانه می روی، چرا شبانه می روی قرار من شکیب من، مهاجر غریب من فدای غربتت شوم که مخفیانه می روی کبوتر شکسته پر، مرا به همرهت ببر، چرا بدون حیدرت ز آشیانه می روی الا به رخ نشانه ات، مگر شکسته .... که موی زینبین خود نکرده شانه می روی ؟؟؟ یا فاطمه، یا فاطمه، یا فاطمه ... اللهم صل علی فاطمه و ابیها و بعلها و بنیها و سر مستودع فیها به عدد ما احاط به علمک ای اهل بیت غریب ... التماس دعا
03:38 AM \| sepideh \| نظرات [10]