یه مرد آسمونی بنام ناصر ......

این جمله تمام حال مرا بازگو میکند. واژه واژه اش بوی تنهایی  مرا تمام و کمال می پراکند.امروز چرا دل تنگ بودن معنایی ندارد!

دل تنگ دل تنگم، بی تاب بی تابم................  

تمام تار و پود وجودم پر از دلتنگی است.

ما امروز تو را نداریم .......

وجود داشتنت رویاست. چقدر زود به دست خاطره ها سپرده شدی !!!

اما............... دلتنگ دلتنگم.

تو را در یک روز سرد و بارانی سپردیم به دست آسمان .........   

واقعاً چقدر فاصله بین زمین و آسمان طولانیست .......  

تو آسمانی شدی، چقدر واژه ی مرد آسمانی برازنده ات است.

چقدر این ترانه زیباست و پر از دلتنگی:

گریه کردم گریه کردم

    اما دردمو نگفتم

       تکیه کردم به غرورم، تا دیگه از پا نیفتم

             چه ترانه بی اثر بود، مثه مشت زدن به دیوار

بهانه این مرد چه بود ؟؟!!!  آسمانی شدن ؟؟؟!!